Voedselwaakhond Foodwatch vond verboden pesticiden in álle geteste paprikapoeder, chili en komijn. Dit is onze reactie daarop.  

In mei 2026 liet voedselwaakhond Foodwatch 64 alledaagse producten in een laboratorium onderzoeken — rijst, thee, paprikapoeder, komijn en kerriepoeder uit Nederland, Frankrijk, Oostenrijk en Duitsland. De uitslag laat weinig ruimte voor twijfel.

In álle geteste monsters paprikapoeder, chili en komijn zaten resten van bestrijdingsmiddelen die in de Europese Unie niet zijn toegelaten. Één enkel potje paprikapoeder bevatte 18 verschillende pesticiden, waarvan zes verboden zijn in de EU.

Laat dat even bezinken. Het warme, rode poeder dat je over je shakshuka strooit; de komijnzaadjes die je rooster tot ze geuren en knisperen. Het kan een gifmengsel bevatten van middelen die Europa zélf van de markt heeft gehaald.

Bij The Good Spice vinden we dat onverteerbaar. Daarom dit artikel: over wat Foodwatch precies vond, hoe verboden gif tóch op je bord belandt, en waarom wij koppig blijven kiezen voor specerijen zonder pesticiden. Niet als verkooppraatje, maar omdat je gewoon moet kunnen weten wat er in je eten zit.

Wat Foodwatch ontdekte

De cijfers uit het onderzoek zijn niet subtiel. Van de 64 geteste producten bevatten er 49 resten van één of meer pesticiden. In 45 producten zaten middelen die in de EU niet zijn toegelaten. Veertien monsters overschreden zelfs de wettelijk toegestane limiet. Die hadden simpelweg niet in de schappen mogen liggen. En specerijen sprongen er negatief uit: élk getest monster paprikapoeder, chili en komijn was besmet. Geen uitzonderingen, geen toevalstreffers. Een patroon.

De producten kwamen uit vier Europese landen, waaronder Nederland. Dit is dus geen ver-van-je-bed-show: met grote waarschijnlijkheid ligt het ook gewoon bij jou in de kast.

De gif-boemerang: verboden in Europa, gewoon terug op je bord

Hoe kan iets dat verboden is, toch in je keukenkast belanden? Het antwoord heet — in de woorden van Foodwatch — de ‘gif-boemerang’.

Bestrijdingsmiddelen die in de EU niet (meer) zijn toegelaten, vaak omdat ze schadelijk zijn voor mens of milieu, mogen door Europese fabrieken nog altijd worden geproduceerd en geëxporteerd naar landen buiten de EU. Daar worden er gewassen mee besproten, waardoner specerijen.

En vervolgens komt die oogst, inclusief restanten, gewoon weer Europa binnen als geïmporteerd product. Zes van de pesticiden die Foodwatch aantrof werden in 2024–2025 aantoonbaar vanuit EU-lidstaten geëxporteerd. Chlorfenapyr, bifenthrin, clothianidine — namen die je niet wil proeven, en die je ook niet zou moeten hóeven proeven.

Het wrange eraan: Europa erkent dat deze middelen hier te gevaarlijk zijn om te gebruiken, maar laat de productie en export ervan toe en eet het verschil daarna, via de import, gewoon weer zelf op.

Foodwatch noemt dat terecht een boemerang. Wij noemen het een ontwerpfout in het systeem.

Waarom juist specerijen zo kwetsbaar zijn

Dat specerijen er zo slecht uitkomen, is geen toeval. Specerijen worden gedroogd, en drogen concentreert: wat op het veld nog verdeeld zat over een volle plant, zit straks samengeperst in een handjevol poeder en eventuele residuen dus ook.

Het is ons weleens gebeurd dat er bijvoorbeeld residuen van een bepaald gif in de droog-faciliteiten zaten die onze boer gebruikte. Daarmee raakte ook de oogst die wij wilden inkopen gecontamindeerd en hebben we deze hele oogst (kurkuma) af moeten keuren. Zo hardnekkig is dit gif. 

Daar komt de keten bij. De meeste supermarktspecerijen leggen een lange, anonieme weg af: verhandeld in bulk, gemengd, herverpakt, talloze keren van eigenaar gewisseld.

Tegen de tijd dat het een potje ‘paprikapoeder’ op een schap is geworden, kan niemand je nog vertellen van welk veld het komt. En waar de keten lang en anoniem is, verdwijnt de controle. Elk middel apart blijft misschien onder de norm, maar wat het optellen van tien, twaalf, achttien stoffen in één potje met je doet, is nauwelijks onderzocht.

Dat is geen geruststelling. Dat is een gat in onze kennis waar je niet vrolijk van wordt.

Hoe wij het anders doen: specerijen zonder pesticiden 

Hier begint het werk van The Good Spice. Onze Single Origin Spices komen niet uit een naamloze bulkstroom, maar van één herkomst, van telers die we kennen en bezoeken. Onze kurkuma groeit in de Jaintia Hills in India, en wordt door onze partner Remdor verzameld bij kleinschalige boeren. Onbespoten, zonder chemische bestrijdingsmiddelen.

Dat ‘onbespoten’ is niet alleen een mooi woord op de verpakking; het is precies de reden dat we de keten zo kort houden. Want alleen als je weet wíe je specerij teelt, en hóe, kun je staan voor wat erin zit.

Een korte keten is bovendien eerlijker naar de andere kant: de boer die het werk doet, krijgt een directe prijs in plaats van de restwaarde na acht tussenhandelaren. Op elk blikje vind je een QR-code die je rechtstreeks meeneemt naar het oogstmoment van precies die specerij.

Geen marketingtruc, maar informatie geven die anderen misschien liever verborgen houden. Wij kennen onze ketens van veld tot blikje.

Wat jij kunt doen

Je hoeft geen onderzoekslaboratorium te zijn om beter te kiezen. Vraag waar je specerijen vandaan komen en wantrouw het antwoord ‘dat weten we niet’.

Kies Single Origin boven anonieme bulk. Scan de QR-code en eis transparantie, óók van andere merken. En steun de oproep van Foodwatch om de zogeheten ‘omnibus’ tegen te houden: een Europees wetsvoorstel dat juist nú de controle op pesticiden, residulimieten en importkeuringen dreigt te verzwakken. Minder toezicht is wel het állerlaatste wat dit onderzoek rechtvaardigt.

Bland is Banned en gif net zo goed

Koken is avontuur, nieuwsgierigheid, durven proeven. Maar avontuur betekent niet dat je niet weet wat je in huis haalt. Specerijen zonder pesticiden zouden geen luxe moeten zijn, maar de norm. Bij The Good Spice maken we van dat minimum ons uitgangspunt: pure specerijen, één herkomst, onbespoten geteeld, en een keten die kort genoeg is om eerlijk te zijn.